بودا از شرم فرو ریخت.
فیلمی از حنا مخملباف در بخش کودکان فستیوال برلین. اما فیلمی با مولفه هایی که برای خلق و خوی کودکانه صقیل و دشوار است. و حتی دشوار برای بزرگسالان اروپایی که غالبا از دیدن خشونت و ناارامی و جنگ در مناطقی ایچنینی طفره می روند مبادا که روح لطیف و بی غمشان را ازرده خاطر کند. بختای دختری 6 ساله در بامیان افغانستان به تقلید از پسر همسایه می خواهد به مدرسه برود تا بتواند داستان بخواند اما در این مسیر حوادث عجیب و غریبی برایش اتفاق می افتد که او را از این هدف باز می دارد. حنا مخملباف فضای پر خشونت جاری در افغانستان را در دنیای کودکانه بچه های این محل بازسازی می کند. او می خواهد دفتر بخرد اما پول ندارد با فروش تخم مرغ صاحب دفتر می شود و به جای قلم رژلب مادرش را بر میدارد.اما حالا در مدرسه او را نمی پذیرند چرا که مدارس پسرانه است. در مسیر پیدا کردن مدرسه دخترانه به گروهی از پسربچه ها بر می خورد که سرگرم جنگ بازی ! هستند. او را دستگیر می کنند به جرم داشتن دفتر و رژ لب مادرش می خواهند سنگ سارش کنند . او التماس می کند که رهایش کنند چون از جنگ بازی خوشش نمی اید. این قسمت از فیلم بسیار ازار دهنده است. اینهمه خشونت گاه برای بیننده قابل باور نیست . دخترک اشک می ریزد که رهایش کنند اما چهره های پر غیظ پسر بچه ها او را کماکان تهدید می کند. شاید سمبیلزه کردن جامعه سوپر مردسالارانه افغانستان در چهره این کودکان معصوم پر بیراه هم نباشد. به هر حال بختای پی در پی با موانع متعددی بر می خورد که همه نمادی از شوونیسم قوی در ان جامعه است. شوونیستی که نتیجه سالیان جنگ و فشار بر این مردم مظلوم و مهربان می باشد. بختای دخترکی است بی محابا که برای رسیدن به هدف از هر خطری را به جان می خرد. اما علی رغم تمام این تلاشها به مقصود نمی رسد. در اخر وقتی دوباره گرفتار پسر بچه های جنگجو می شود دوستش به او می گوید بمیر تا رهایت کنند. و این دوباره شعاری است واضح که، بختای اگر می خواهی جان سالم به در ببری باید رویاهایت را به گور بسپاری. اتفاقی که در تما م این دورا ن جنگ و خشونت ذر افغانستان در حال باز تولید است. برای حنای 19 ساله این فیلم بلند بسیار امیدوار کننده است. متاسفانه دوربینم را فراموش کردم تا شاید از جلسه پرسش و پاسخ اخر فیلم از حنا ی زیبا چند عکس بگیرم.